فوت و فن جوشکاری

جوشکاری چیست؟

جوشکاری یک فرآیند ساخت است که در آن دو یا چند قطعه با استفاده از حرارت با یکدیگر تلفیق می شوند. این فرآیند سبب می شود دو قطعه پس از سرد شدن به یکدیگر متصل شوند.

جوشکاری معمولا برای اتصال انواع فلزات یا مواد ترموپلاستیک مورد استفاده قرار می گیرد. عمده ترین جوش ها با الکترود صورت می گیرد که در اسکلت ساختمان ها و یا مصارف ساده از آن استفاده می شود و اینکار توسط دستگاه های جوش اینورتر یا سیم پیچ صورت می گیرد.

برخی مواقع ماده دیگری نیز برای برای راحتتر شدن اتصال به فرایند جوشکاری اضافه می شود. این ماده معمولا به نام فیلر شناخته می شود. فیلرها ممکن است به فرم الکترود، سیم و… ساخته شده و به کار بروند و این جوش به نام جوش co2 و جوش ارگون شناخته می شود و توسط دستگاه های میگ و تیگ انجام می گیرد.

این مواد معمولا با ساختاری مشابه ماده اصلی انتخاب می شوند تا نتیجه کار یک جوش همگن باشد. لازم به ذکر است در برخی موارد -مثلا جوش آهن ریخته گری- فیلر از جنسی کاملا متفاوت و با خصوصیات ساختاری کاملا متفاوت انتخاب می شود که در این حالت نتیجه کار یک جوش ناهمگن است.

جوشکاری چگونه انجام می شود؟

اتصال فلزات برخلاف لحیم کاری که در آن فلز پایه ذوب نمی شود، جوشکاری در دمای بسیار بالا انجام می شود و در آن قسمتی از ماده پایه ذوب می شود.

گرمای زیاد، دمای بالا و به دنبال آن ذوب شدن ماده باعث ایجاد یک حوضچه از مواد مذاب می شود که وقتی سرد می شود یک اتصال محکم و قوی ایجاد می کند. عمل جوشکاری معمولا با اضافه کردن یک ماده فیلر انجام می شود.

ممکن است در حین فرآیند جوشکاری از یک گاز محافظ نیز برای محافظت از فیلر و مواد مذاب در برابر آلودگی یا اکسید شدن استفاده شود.

انواع مختلف جوشکاری بر اساس نحوه قرارگیری قطعات جوشکاری ممکن است به شکل های گوناگون (از نظر قرارگیری دو قطعه کنار هم) انجام شود. رایجترین حالت های قرارگیری قطعات کنار هم عبارتند از:

 اتصال لب به لب

Edge-to-edge connection in welding

در این حالت لبه یا انتهای دو قطعه با زاویه 135 تا 180 درجه در کنار یکدیگر قرار می گیرند؛ سپس جوشکاری انجام شده و قطعات به یکدیگر متصل می شوند.

اتصال T

T-connection in welding

همانطور که در شکل دیده می شود، در این حالت جوشکاری انتهای یک قطعه با زاویه 5 تا 90 درجه روی قطعه دیگر قرار گرفته و اتصال صورت می گیرد.

اتصال گونیا

set-square connection in welding

در این نوع اتصال لبه یا انتهای دو قطعه با زاویه 30 تا 135 درجه کنار یکدیگر قرار گرفته و جوشکاری انجام می شود.

اتصال پیشانی

Forehead connection in welding

در این حالت مطابق شکل لبه دو قطعه با زاویه 0 تا 30 درجه در کنار یکدیگر قرار گرفته و جوش انجام می شود.

اتصال صلیبی

Cross connection in welding

مطابق شکل در این حالت دو قطعه صاف هم راستا با یکدیگر و با زاویه 90 درجه نسبت به قطعه سوم قرار می گیرند؛ سپس جوشکاری انجام شده و سه قطعه به یکدیگر متصل می شوند.

اتصال پوششی یا joint lap

lap joint connection in welding

در این حالت دو قطعه با زاویهای بین 0 تا 5 درجه روی هم قرار می گیرند به طوری که قسمتی از آنها با یکدیگر همپوشانی داشته باشد؛ سپس جوشکاری انجام شده و اتصال صورت می گیرد.

انواع جوش از نظر میزان نفوذ

جوش با نفوذ کامل

Full penetration welding

در این حالت جوش عمق نفوذ زیادی دارد و کاملا محل اتصال را پر می کند یا به طور ساده تر جوش درون قطعه به صور زیادی وارد می شود.

امروزه در دستگاه های جوش اینورتر قابلیتی وجود دارد و به نام force arc شناخته می شود و به شما این امکان را می دهد که توسط یک ولوم مقدار نفوذ جوش را تنظیم کنید. همچنین برای نفوذ بیشتر که در برخی صنایع لازم است الکترود هایی ساخته شده به الکترود نفوذی معروف هستند.

 جوش با نفوذ نسبی

Welding with relative penetration

در این حالت جوش عمق نفوذ کمتری دارد و مقدار ماده جوش در آن کمتر از حالت قبلی است.

یک جوش کامل از اجزای مختلفی تشکیل شده است که عبارتند از:

  • فلز والد: فلز والد یا مبنا قطع های است که قرار است توسط فرآیند جوشکاری به یک قطعه دیگر متصل شود.
  • فلز فیلر: فیلر در حین جوشکاری به فرآیند اضافه می شود و پس از ترکیب با مواد مذاب، محل جوش را پر می کند. هر یک از این روشها برای نیل به هدف خاصی طراحی شده اند که پرداختن به تمامی آنها از حوصله این مطلب خارج است. به همین دلیل در مقاله دیگری به معرفی انواع روش های جوشکاری می پردازیم.
Welding
فوت و فن کار با اره عمودبر
نکات مهم هنگام خرید دریل شارژی
[vc_empty_space]
فهرست